We werken samen met partners aan onze maatschappelijke opgaves

Het is klusdag in de Distelbuurt, de Populierbuurt en rond de Vijverberg. Tientallen medewerkers van De Kok Bouwgroep, woningcorporatie Stadlander, Lithos bouw en ontwikkeling, Geluk Groep, P. Jansen Installatietechniek B.V., aannemer Van den Elshout & De Bont, gemeente Bergen op Zoom en STEB advies over duurzaamheid, Cystac, WVS en cliënten van zorgorganisatie ZEP XL doen mee. Aangevuld met vrijwilligers uit de wijk.

Gratis
Op verzoek komen ze in actie. Om een tuinhekje te schilderen, te bestraten of de goot schoon te maken. Zo’n 20 klusjes zijn aangemeld nadat vooraf is geflyerd in de wijk. Of je huurt of een koophuis hebt maakt niet uit. Iedereen is op dit moment even belangrijk.
De belangstelling onder de bewoners kwam wat langzaam op gang. “Pas toen we een tweede keer flyers hebben verspreid en nadrukkelijk erbij zeiden dat het gratis is, kwam er meer respons”, lacht Anushka van den Broek van De Kok Bouwgroep. Zij ‘regisseert’ deze bijzondere dag.

Tekst gaat verder onder de foto

Geen twijfel
“Ik vind het heerlijk dat ze het doen”, zegt Lenny Stoop. “Ik woon hier nu 3 jaar. Ik ben alleenstaand. De eerste keer heb ik het tuinhek nog zelf gedaan, maar het is echt veel werk.” Bij de Action heeft ze nog snel een paar extra blikken verf gehaald. Je weet maar nooit of er genoeg is.

Twijfelen of hij een klusje had deed Peter Stoop een eindje verderop in de straat geen moment toen hij de flyer in de bus kreeg. “Ik ben bijna 80 en woon hier al 55 jaar. De goot moet elk jaar worden schoongemaakt en ik durf de ladder niet op.” De klussers hebben daar geen enkele moeite mee. Binnen no-time was de goot schoon.

Waardering
“We willen als bedrijven betrokken zijn bij deze wijk, en meer doen dan alleen nieuwe woningen bouwen of huizen renoveren”, legt Anusha uit. Peter Stoop kan het waarderen. Hij ziet de buurt met alle nieuwbouw opknappen. “Het gaat echt leven, het is een groot verschil met hoe het was. Zo’n klusdag als deze maakt het nog beter.”

Terwijl de klussers klussen, proberen energieambassadeurs van de gemeente Bergen op Zoom aan geïnteresseerde bewoners advies te geven hoe ze hun woning duurzamer kunnen maken. Want ook dat hoort erbij vandaag.

Tekst gaat verder onder de foto

Leerlingen van Auris Montaal aan de Populierlaan gaan op pad om vuil te rapen. Met zakken vol keren ze terug. En ze maken nestkastjes die ergens in de wijk een plek krijgen. Met veel drift is het een getimmer van belang bij de SRV-wagen van Stadlander die als uitvalsbasis dient voor dit moment.

Jaarlijks
Voor cliënten van zorgorganisatie ZEP XL is de klusdag een mooi moment, vertelt coördinator Marc Scheepers. “Wij bieden dagbesteding voor mensen die om uiteenlopende redenen afstand tot de arbeidsmarkt hebben. Dit is leuk, ze kunnen samenwerken met vakmensen, maar moeten ook mensen aanspreken. Het is heel mooi als afwisseling van wat we normaal doen.”
Anushka van den Broek van De Kok Bouwgroep ziet het enthousiasme rondom zich heen en blikt al vooruit. “We denken erover zo’n klusdag jaarlijks in de wijk te gaan doen.”

Er staat het een en ander te gebeuren in dit gedeelte van Halsteren. Stadlander gaat er 54 woningen slopen. Het zijn verouderde woningen die niet meer aansluiten bij de woonbehoefte van nu. Ervoor in de plaats bouwt Stadlander tachtig woningen terug in Hart van Halsteren, zoals de plannen er nu liggen.

Participatie
Op weg naar de schets voor het Hart van Halsteren van de toekomst hebben de bewoners hun zegje kunnen doen. Samen met Stadlander en stedenbouwkundig bureau Welmers Burg is, gedurende een aantal werkgroep-avonden, een schetsontwerp van het stedenbouwkundig plan tot stand gekomen. Daarnaast zijn aanbevelingen op papier gezet voor het inrichten van de openbare ruimte.

Tekst gaat verder onder de foto’s

De bewoners hadden duidelijke wensen. Ze vinden dat de ziel van de wijk behouden moet blijven in de toekomst: een kleinschalig, groen en dorps Hart van Halsteren, net als nu. Eigentijds met de sfeer en uitstraling van vroeger. Aan hoogbouw is geen behoefte. En verscheidene doelgroepen – zoals gezinnen, senioren en starters – moeten er kunnen blijven wonen.

Mooie mix
Het DNA van de wijk, waarin ook saamhorigheid een grote rol speelt, blijft intact na de sloop en nieuwbouw. Medewerkers van stedenbouwkundig bureau Welmers Burg maakten in De Wittenhorst duidelijk dat de bewoners veel invloed hebben gehad op het schetsontwerp. “Dankzij jullie is het plan beter geworden.”

Kort samengevat: er komen in totaal tachtig nieuwe woningen na de sloop in drie fasen. Het aanbod is gevarieerd: eengezinswoningen, kleine gezinswoningen, woningen voor senioren en starters, twee-onder-een-kappers. “Een mooie mix.”

Meer groen
Alle nieuwbouw heeft een kap en is niet hoger dan twee etages. Ze komen langs de straat, maar er zijn ook blokjes die wat verder van de straat af liggen of in de vorm van een hofje worden gebouwd. Dat brengt meer groen in de wijk. Parkeren vindt veelal plaats achter de woningen, wat het straatbeeld vriendelijker maakt.

Tekst gaat verder onder de foto

Ook is een groene verbinding voor wandelaars en fietsers ingetekend tussen het Sint Maartensplein en de Dorpsstraat. Een schoolzone zou de verkeersveiligheid rond de basisschool in de wijk kunnen verbeteren. Het Sint Maartensplein moet veranderen in het Sint Maartenspark: kronkelende paden, open beplanting en ruimte voor ontmoeting en waterberging.

Letterlijk het hart
“Goed doordacht”, vindt bewoner Ruud van Loon van de gepresenteerde schets. “Er zijn tijdens de werkgroep-avonden verschillende ideeën, wensen en tips naar voren gebracht. En daar is echt wat mee gedaan.” Hij wijst naar twee blokjes op de maquette. “Kijk, die zijn omgewisseld. Dat is veel logischer. Hoe ik de participatie heb ervaren? Als heel plezierig.”

Van Loon, die al twintig jaar in de wijk woont, is de bedenker van de nieuwe naam van de wijk: Hart van Halsteren. “Dit is letterlijk het hart…”, verklaart hij zijn inzending, die de bewoners uiteindelijk kozen. Hij mocht de naam zelf onthullen en oogstte daarmee een groot applaus.

Echt geluisterd
Ruud van Loon wil graag blijven participeren tijdens de verdere planvorming voor het projectgebied. Dat geldt ook voor Arthur Zoutenbier, die een halfjaar geleden in Hart van Halsteren kwam wonen en zijn koopwoning levensloopbestendig en nul-op-de-meter heeft gemaakt. “Ik heb geparticipeerd in de werkgroep stedenbouw. In het begin was ik best achterdochtig – gaat Stadlander niet gewoon z’n eigen gang – maar dat beeld is wel veranderd tijdens het proces. Er is echt geluisterd naar de bewoners. Het resultaat is prima.”

Voor meer informatie over de plannen, waaronder de Buurtkrantjes met het schetsontwerp, kijk je op www.stadlander.nl/hart-van-halsteren.

Verhalen. En foto’s. Stap bij Toon Foppele (63) in zijn bouwkeet en je komt niet makkelijk weg. Met een brede lach op zijn gezicht wil hij best vertellen over het schilder zijn. Al 47 jaar. Over samenwerken. Met collega’s, met Stadlander en alle bouwpartners. Maar vooral met huurders, de bewoners van de huizen waar Toon onderhoud aan pleegt.

Dat gaat hem makkelijk af. Met Toon is er al snel een klik. “Laatst kwam er een mevrouw uit Stavenisse naar Tholen rijden, op de fiets. Ze belde of we koffie wilden.” Toon ziet het ongeloof op ons gezicht. Zijn telefoon is nooit ver weg. “Kijk maar.” Foto van een dame. Helm op, e-bike met stevige fietstassen. De koffie laat zich er zo bij denken.

Met plezier
“We kennen haar van onderhoud dat we in Stavenisse deden. We maakten wel eens een grapje, dat kon ze waarderen.” En daarom gewoon eventjes koffie! Toon Foppele van Vergouwen Vastgoedzorg is voor veel huurders van Stadlander op Tholen inmiddels een vertrouwd gezicht. Hij is schilder (“dat doe ik het liefst”), maar ook de voorman, hij regisseert het werk. “Ik moet alles regelen.”
Zoals in de Garnalenstraat in Tholen waar hij bezig is als we hem spreken. “Kom maar rond kwart over 9. Dan hebben we schaft.” Want al draait Toon al tientallen jaren mee, stipt 7.00 uur begint zijn dag. Zomer, winter, dat maakt niet uit. Met plezier. Nog steeds. Vooral vanwege de contacten met mensen, zoals zijn vaste collega Kees van der Veeren. “We werken al 40 jaar samen.”

Tekst gaat verder onder de foto

Zeelandbrug
Ze verstaan elkaar zonder woorden, maar tegelijk gaat er geen dag voorbij of zijn er het wel ergens niet over eens. “Daar houden we van, een beetje strijd. Als ik nu weer terug aan het werk ga na dit gesprek gaat Kees vast zeggen dat het te lang duurde.” De grote grijns die volgt spreekt boekdelen. Nog een foto. Weer Stavenisse. “We stonden op een hoogwerker, 27 meter hoog. Kijk, zie eens op de achtergrond.” Daar parelt de Zeelandbrug in het ochtendlicht. Voor Toon puur genieten. “Mijn hobby is fotograferen.” Dat komt soms goed van pas. “We zijn nu terug hier in de Garnalenstraat. Voor klein onderhoud. In 2015 waren we hier ook voor energiebesparende maatregelen. Bewoners weten dat niet meer precies. Dan laat ik de fotokes zien die ik toen heb gemaakt.

Tekst gaat verder onder de foto

Briefjes in de bus
Huurders die vandaag de dag vooraf keurig worden geïnformeerd over het werk dat aan de woning plaatsvindt. “We doen briefjes in de bus.” Dan nog gaat dat soms aan de huurders voorbij, weet Toon. “Mensen lezen het niet of niet goed.” Dat geeft soms wat gedoe, maar dat lost Toon professioneel op. “Wij regelen alles voor Stadlander, wij zijn hun partner in de wijk.”
Hij blikt even terug in de tijd. “Vroeger kondigden we niks aan. Stonden we ineens voor de deur. Mensen accepteerden dat. We konden ons materiaal gewoon in de schuurtjes zetten, een keet zoals nu hadden we niet. Wat dat betreft is er wel een cultuuromslag.”

De stad is anders
Maar toch. Vertrouwen is er af en toe nog altijd. “Een bewoner ging van huis terwijl wij bezig waren. Met de mededeling: alles staat open, je kunt je gang gaan hoor.” De andere kant van de medaille: “Vier jaar geleden schilderden we ergens in Bergen op Zoom. We zijn er zeker een half jaar bezig geweest. Als we zes keer koffie hebben gekregen is het veel.” De stad is anders, dat weet hij inmiddels als geen ander.

Tekst gaat verder onder de foto

Zijn lijf is dat inmiddels ook. De steiger op lukt nog prima. “Maar opbouwen doen we niet zelf meer, dat is te zwaar. Onze werkgever heeft ervoor gezorgd dat er steigerbouwers komen.” Al beginnen de jaren te tellen Toon is een voorbeeld voor veel van zijn collega’s. “Ik ben altijd op tijd klaar, volgens planning.” Dat betekent je werk zien. Bij slecht weer toch voorbereidend werk doen voor het schilderen. Zodat je door kunt als het weer droog is. “Wij zijn geen keetzitters.”

Hoe dat kan? Aan de Fabrieksdijk zitten onder meer Vraagwijzer, de WMO-afdeling van de gemeente Steenbergen, ISD Brabantse Wal (sociale dienst), Centrum Jeugd en Gezin, WijZijn, Digipunt en Stadlander (het gebiedsteam Steenbergen) samen in de voormalige Rabobank. Elk met specialisten op het eigen vakgebied. Mensen die elkaar kennen door de jarenlange samenwerking. “Dit heeft voor alle partijen meerwaarde”, weet Renate Quirijns, woonconsulent van Stadlander. Zeker voor de mensen die aankloppen omdat ze hulp nodig hebben. Ze krijgen sneller en beter een reactie.

“In plaats van te mailen of te bellen lopen we als dat nodig is eventjes naar elkaar toe als we willen overleggen, dat gaat veel sneller”, vult Ineke van Meer, coördinator WMO van de gemeente Steenbergen aan. “Dat geeft de mensen die hier komen het gevoel dat ze serieus worden genomen. Dat ze niet van het kastje naar de muur worden gestuurd. Dat is de kracht van de samenwerking op deze plek.”

‘De drempel is laag’
Want je gaat niet zomaar eventjes om hulp vragen, dan is er echt iets aan de hand. “Hier is de drempel laag. Het gemeentehuis van Steenbergen binnenlopen vinden  mensen veel lastiger.” Wie hulp vraagt wordt geholpen. Of dat door Vraagwijzer,  medewerkers van de WMO, Stadlander of een ander organisatie is maakt niet uit. Dat is de kracht van de Fabrieksdijk.

‘Dit heeft voor alle partijen meerwaarde’
Als iemand bijvoorbeeld aanklopt omdat zijn gezondheid achteruit gaat en zelfstandig wonen lastig wordt, overleggen WMO en Stadlander over een oplossing. “Soms gaan we zelfs samen naar die woning kijken.” Zo koppelen intakers van Vraagwijzer met regelmaat vragen terug naar Stadlander. “Achter een simpele vraag kan een heel verhaal zitten. Als dat nodig is vragen we aan Renate of een van haar collega’s of ze ervan afweten en wat we samen kunnen doen.”

In de spreekkamer
Aan de Fabrieksdijk is ook het Digipunt gevestigd. Vrijwilligers helpen iedereen die lastig met de pc overweg kan. “Ook zij komen naar ons met vragen, bijvoorbeeld over Zuidwestwonen.nl”, vertelt Renate. Dat is de site waar je kunt reageren op woningen als je wil verhuizen. “Dan schuiven we mee aan in de spreekkamer en bieden hulp.”

Maar wie er ook binnenloopt, bezoekers, vrijwilligers en professionals, ze zien als eerste Mario Verstraten. Hij bemant als beveiliger de receptie, checkt bij wie mensen moeten zijn, of ze een afspraak hebben of zomaar binnenkomen. “Ik ben de gastheer hier, ik laat niemand zomaar doorlopen.” Hij ziet meestal meteen of die bezoeker erg veel haast heeft, misschien een beetje geagiteerd is. “Soms moet iemand even afkoelen.” Met een simpel gesprekje weet Mario dat wel voor elkaar te krijgen, dat is voor hem de meerwaarde van wat hij doet. “Ik ben blij als ik ’s avonds met een goed gevoel naar huis kan, dat ik mensen echt heb weten te helpen.”

BWI bevindt zich in het gemeentehuis aan de Huijbergseweg in Hoogerheide. Samen met organisaties als Bibliotheek West-Brabant, MEE West-Brabant, maatschappelijk werk WijZijn, maar ook de afdeling WMO van de gemeente Woensdrecht. Samenwerken, dat is de kracht van deze plek vertelt Mark Inja, directeur van BWI. “Ook de politie zit hier en af en toe medewerkers van Stadlander.”

Oekraïne
BWI: wat houdt dat in? Wie bwiwoensdrecht.nl aanklikt ziet een enorm scala aan diensten. De B van BWI staat er niet voor niks. Van ondersteuning van mantelzorgers tot maaltijdservice, van Grip op geld (hulp met je financiën) tot de begeleiding van Oekraïnse vluchtelingen die tijdelijk onderdak vinden op de Volksabdij. Maar ook sport en bewegen met sportcoaches staat op de agenda, zelfs een rollatorspreekuur. Teveel om hier op te noemen.

En de laatste tijd in toenemende mate begeleiding bij het aanvragen van energietoeslag. Iets waar mensen recht op hebben als ze weinig inkomen hebben. “Die formulieren waren eerst zo ingewikkeld, je moest wel 6 pagina’s invullen”, verzucht Inja. “Gelukkig is het nu iets beter.” Hij begrijpt maar al te goed dat veel mensen het lastig vinden en hulp zoeken.

Kopje koffie
Aankloppen bij BWI Woensdrecht kan redelijk anoniem als je dat wilt. Er zitten in hetzelfde pand allerlei organisaties, zoals politie, maatschappelijk werk, MEE, de bibliotheek. Een bezoekje aan BWI valt niet op. Toch wil de organisatie in overleg met de dorpsplatforms ook in elke kern eens per maand trefpunten starten. Waar mensen elkaar ontmoeten, een kopje koffie kunnen drinken, maar ook die professional vinden waar ze een probleem bij kunnen aankaarten.

“Als iemand met een vraag bij ons komt kijken we altijd naar het totale plaatje.” Want wie lastig met geld uitkomt en schoolgaande kids kan mogelijk beroep doen op financiële ondersteuning van de Stichting Leergeld. De medewerkers van BWI weten de weg. Zien ook of iemand bijvoorbeeld recht heeft op toeslagen voor de huur, voor de zorgpremie. Niet alleen binnen de BWI met al zijn verschillende diensten. “Als het nodig is overleggen we ook met de andere organisaties in het gemeentehuis.” Makkelijk, want de medewerkers kunnen zo bij elkaar binnenlopen.

Lekker sporten
Als mensen geld tekort komen zet dat vaak ook de relatie onder druk. “Je kunt minder, kunt niet meer gelijk op met je vrienden. Als er kinderen zijn is het nog lastiger.” Juist dan telt dat de BWI kijkt naar wat er allemaal speelt. “Als iemand al langere tijd geen werk heeft proberen we vanuit ons Startpunt naar Werk mensen te begeleiden. We kunnen beginnen zo iemand mee te laten doen aan sport. Dan moet hij of zij er ’s ochtends om 9 uur al zijn. Net zoals wanneer je werkt.”

Zo probeert BWI mensen te activeren. En vervolgens te bemiddelen naar werk. “We hebben inmiddels een heel netwerk van bedrijven in de gemeente Woensdrecht waar we zo mensen kunnen plaatsen. We bellen met ze, gaan er langs. Als we zeggen: dit is iemand uit het dorp die werk zoekt gaat het meestal heel makkelijk.” Zo wist bijna de helft van de Oekraïnse vluchtelingen in no time werk te vinden. “Vooral in de horeca, maar er werken er ook bij Ricoh in Bergen op Zoom.”

In de breedste zin
“We zijn onafhankelijk, dat maakt het makkelijk voor ons om in actie te komen.” De organisatie wordt bijna volledig door de gemeente Woensdrecht gesubsidieerd. Met die gemeente is er overleg over wat er op welzijnsgebied nodig is. “Wij kijken vanuit de mensen van Woensdrecht naar wat er nodig is.”

Of zoals BWI op de eigen website zegt: “Waar mensen vastlopen of de weg niet weten, bieden wij een helpende hand. We adviseren, begeleiden of wijzen je de weg. In de breedste zin!”